Bırak, uçsun

   Yıldızlar kadar uzaklara

      Güneş kadar yükseğe
  Bırak, gitsin
      bulutlar gibi özgür
           çocuklar gibi mutlu olsun
     Bırak, yüreği  kalacağı yeri,evini,
              kuşlar gibi özgürce
                  oradan oraya uçarken seçsin

                  * * *
   Sensiz bir hayat düşünemezmiş
         sana su gibi,
           ekmek gibi muhtaçmış
     Bırak, gitsin.
          unutsun aşk yanığı sıcacık ellerini
               unutsun ruhunu okşayan yüreğini
                  . . .
   Bilirsin, ne kadar
       uzaklara giderse gitsin
                bir ses etsen gelir
                              gittiği yerden
                YAPMA !
      bırak, mutluluğuna uçsun
                 . . .
  Sensizliğin soğuğu
           çarpacak yüreğini elbet
    Gün batımları
       seni hatırlatacak

                    ona mütemadiyen
   Bırak, ses etme
           oda  unutacak seni
             . . .
      oda unutacak ;
         tıpkı senin,
               gülümsemeyi unuttuğun gibi
               . . .
                        Leyl î Lâl (Gün Hediyesi)
                        07.03.11